Welkom !

Je leest dus toch ?

Gelijk heb je, ik zou het ook gedaan hebben ! 🙂

Waarom deze blog ? Ik verduidelijk even : ik woon in Tielt-Winge en ik ben politicus.

Of… “politieker”, indien je dat woord liever hoort.

Amai, dat had ik nooit van mezelf gedacht, maar kijk aan, dus toch! 🙂

Ik hoor nu al een paar mensen zuchten, en een hele hoop anderen die vragen : “ah ja, politicus? Van welke partij dan wel ?” Dat is een logische vraag, maar daar ga ik nog even niet op antwoorden !

Ook niet op de eventuele vragen : “welke deelgemeente?”, “leeftijd?”, “man of vrouw?” enzovoort…

Je moet mij eerst als mens leren kennen, want dat ben ik in de eerste plaats: een “mens” met eigen emoties, ideeën, opvattingen, visies en interesses. Met een professioneel leven en een privé-leven. Met zorgen en met dromen. Gewoon een mens zoals iedereen, daar maakt die politiek geen verschil aan.

Eigenlijk mag je me een bezorgde burger noemen, met interesses in politiek, en dit zowel op Vlaams, nationaal en gemeentelijk gebied.

Sta me toe om in de komende dagen even kennis te maken in kleine berichten.

Interesseert je dit niet ? Gooi dan zo snel mogelijk dit scherm dicht ! Wil je toch iets meer weten, volg dan deze blog in de komende dagen.

Toch al een klein detail over mezelf : ik hou van dieren (met uitzondering van vliegen). En als ik even mag kiezen, dan staan honden bij mij een trapje hoger, en paarden mogen ook langskomen ! 🙂

Tot snel !

 

Honden en politiek

Inderdaad, ik ben een hondenliefhebber !

Honden bezitten het merkwaardig vermogen zich te kunnen inleven in de menselijke denk- en gevoelenswereld.

Maar pas op, een hond denkt anders dan een mens (en op dit moment heb ik een puppy van 4 maand en 15kg en die denkt helemaal anders ). 🙂

Heeft dat nu iets met politiek te maken, vraag je je af. Zeker wel !

Het vermogen om een eigen denkwereld, motivaties en overtuigingen te hebben en tegelijk je te kunnen inleven in denkwerelden van anderen is een heel belangrijke vereiste in politiek.

We kunnen heel wat leren van honden.

Maar dat inlevingsvermogen kan je ook gebruiken in het dagelijkse leven. Waarom ben ik dan in de (gemeente)politiek gestapt ?

Je hoort zoveel mensen klagen en zuchten en vloeken op het lokale, Vlaamse en federale bestuur. En toegegeven, ook ik doe dat. Maar die vele mensen hebben in een groot aantal gevallen wel een punt.

Andere mensen staan onverschillig tegenover de politiek : “ik geloof er niet in”, “politiek staat ver van mijn bed”, “het zijn allemaal zakkenvullers”, enzovoort. En met deze uitspraken zullen ze in sommige gevallen ook gelijk hebben.

Dus, op een goeie dag dacht ik : klagen en vloeken is gemakkelijk van aan de zijlijn, waarom neem ik niet deel van binnenuit ? Als mens met een eigen mening en visie, en gesteund door mensen (ik gebruik het woord “partij” niet graag) waar ik me goed bij voel en die ook een eigen sterke visie hebben.

De samenleving is niet perfect en bijgevolg is democratie evenmin perfect, maar misschien kan ik, samen met het team, toch ergens een paar duwtjes in de goede richting geven.

Morgen meer 🙂

Regen en stemadvies

Het heeft stevig geregend vandaag, en er komt nog meer !

Mijn gazon is vrolijk en blij, en een stuk groener (nee, dat is geen hint… 🙂 )

Het is merkwaardig hoe de natuur opleeft na een lange periode van droogte. Zon en licht zijn nodig, maar evenzozeer water. En beiden krijg je zelden tegelijk, maar dat is iets wat ik in een landelijke gemeente als Tielt-Winge niet hoef te vertellen.

Hetzelfde geldt voor de politiek en het bestuurlijk vlak (zoals men dat wel eens met een groot woord noemt). Een lange tijd van hetzelfde heeft als voordeel dat kennis kan opgebouwd worden en projecten kunnen uitgevoerd worden (daarom duur een gemeentelijke bestuursperiode ook zes jaar), maar heeft het nadeel dat routine, zelfs onverschilligheid binnensijpelt. Dat het contact met de wortels vervaagt.  Maar daarover later meer.

Overal in onze gemeente verschijnen nu verkiezingsaffiches.

Mooi en vooral kleurrijk met allemaal lachende mensen. Maar ik blijf me maar afvragen : is het nu omdat je een foto ziet van een persoon dat je ervoor stemt ? Stem je voor diegene met de mooiste glimlach, of voor de mooiste, jongste of oudste persoon ?

Waarom stem je voor een bepaalde persoon of partij, dat vraag ik me af.  Misschien omdat je die persoon persoonlijk kent en overtuigd bent van zijn/haar goede karakter (of net slechte 🙂 ). Of stem je op de partij ? Wegens lokale of nationale motieven? Of gewoon uit gewoonte ? Of stem je gewoon blanco ?

Voor mij is een foto alleen zelden of nooit een reden om voor iemand te stemmen. Dit keer is het voor mij uiteraard iets eenvoudiger, beste lezer, want ik sta zelf op de lijst. 🙂

Maar zoals in de titel beloofd, hier komt mijn stemadvies (tadadaaa..).

Stem vooral op een persoon of een partij waar je je goed bij voelt, niet vanwege de al dan niet geregisseerde glimlach op de foto, maar vanwege de inhoud van die persoon of partij.

Mijn oprechte goede raad : stem NIET op een persoon, van gelijk welke partij, die je iets komt vertellen over een concurrerende kandidaat.  Je kent dat wel : “stem NIET op DIE, want die heeft DAT gedaan, en die zegt en denkt ZO”.

Kandidaten die op die manier stemmen proberen te halen, stralen een negativisme uit, en die wil je niet als bestuurder. Vermijd mensen die het kwade in anderen zien en dat proberen te gebruiken om zichzelf mooier te maken.

Dergelijke kandidaten tonen eigenlijk, door anderen neer te halen, dat ze heel weinig over zichzelf te zeggen hebben.

Luister naar mensen (voor zover je tijd en zin hebt om je over de politiek te informeren) die over eigen nieuwe ideeën praten, luister naar positieve mensen, die wil je als bestuurder, ook al ben je niet honderd procent akkoord met hen !

Zo, morgen meer weer, zoals Frank zegt…

Nog meer regen en macht

Inderdaad, nog meer regen vandaag, en geen klein beetje !

Mijn gazon was heel dankbaar gisteren, maar vandaag vindt het dat het geen aquarium moet worden.

De hond (zijn naam is Novak, tussen haakjes, geboren tijdens een tennismatch van zijn naamgenoot, en met een voorliefde voor alle soorten pluizige ballen), vindt dit een geldig excuus om met modderpoten door de keuken te spurten, tot ergernis van menselijke bewoners van diezelfde keuken, maar dat mag de pret niet bederven.

Hij meent, ja het is een grote puppy, dat hij de baas is van de wereld.

En dat doet me denken aan het begrip “baas” en “macht”.

In het bedrijfsleven, in de overheid en vooral in de politiek speelt dit begrip “macht”.

In bestuurlijke functies (ja, weer dat taaltje, ik weet het) is macht iets wat toegekend werd door kiezers, door de bevolking dus, aan een parlement of gemeenteraad, om er iets mee te doen voor hen. Om de gemeenschap te organiseren en verbeteren.

Zo werkt onze democratie. En ik zie het woord “macht” liever vervangen  worden door het woord “volmacht”. Wij, als burger, vertrouwen jullie, verkozenen, om ons te vertegenwoordigen en te verdedigen. (en dat liefst nog te doen met zo weinig mogelijk formulieren).

Prachtig princiepe, stammend uit de tijd van de oude Grieken.

Maar het houdt één risico in : een bestuur heeft een zekere macht (of noem het autoriteit) nodig om dingen gedaan te krijgen. Dat is vanzelfsprekend. Maar zodra een bestuur zijn macht begint te gebruiken (en dat is een heel menselijke, niet zo mooie eigenschap) om zichzelf te bestendigen om macht te gebruiken om macht te behouden, dan loopt er iets mis, en dan wordt het doel iets anders dan als afgevaardigde van de kiezer op te treden.

Een mooi voorbeeld is een Leuvense burgemeester die ik niet bij naam ga noemen. Zijn eigen-macht werd zo groot dat er nu één groot zwart gat na hem volgt. De bestuurder werd een keizer, oppositie werd opgeruimd en de kiezer keek ernaar.

Leuven is geen groot probleem, een bestuurswissel zal er automatisch komen, er is daar verandering nodig en die komt er nu ook van nature uit.

Tielt-Winge, tja, zullen we dezelfde vraag stellen ? … (let op de drie puntjes)

Ik kan hier nog een tijdje over filosoferen, maar het is aan jou, beste lezer, om als kiezer de vraag te stellen : bestaat hier ook een machtsblok dat zichzelf wil bestendigen, en is dat wel gezond ?

Of is er een verandering nodig?

Denk erover…

Nog meer water en aliens

Er landt een alien op aarde.

Eigenlijk was hij een beetje de weg kwijt en landde hij op de eerste de beste planeet waar hij lichtjes zag.

Hier dus, en nog wel in Vlaanderen verdorie.

Hij parkeert zijn vliegende schotel ergens in de graskant en kijkt rond zich.

Het eerste levende wezen dat hij ontmoet is Novak, van de orde der zwartneuzigen. De conversatie beperkt zich tot kwispels en likjes en een pootje.

Dus hij kijkt verder rond en gaat zo het halve land rond (ja, aliens kunnen dat en nog snel ook).

En op die manier ontmoet hij een heleboel wezens die hij als “mensen” identificeert.

Na veel observatie merkt hij dat ongeveer de helft van die mens-wezens een vagina heeft en de andere helft iets wat langer is.

Hij heeft al de helft van het universum afgereisd en al veel dingen gezien dus dit is niets nieuws. Maar hij schrikt er toch van : een klein deel van die vagina-mens-wezens gelooft dat er een vreemd ding, genaamd “godheid” bestaat dat hen beveelt hun hoofdhaar te bedekken (wat niet geldt voor hen die geen vagina bezitten, aldus het verslag in zijn logboek).

Goed, denkt hij (of zij, of het, de naam is dihbcsrnxds, dus daar valt niets uit af te leiden), er zijn vele vreemde dingen in dit universum, maar de logica tussen het hebben van een vagina en het bedekken van hoofdhaar op bevel van een zekere godheid ontgaat hem. So be it. Ze kunnen er maar gelukkig mee zijn.

Maar verder onderzoek levert iets verbazends op : wanneer een mens-wezen een vagina bezit, én de hoofdhuid bedekt én in die bepaalde godheid gelooft (het universum bevat meer godheden dan sterren, en er is er nooit eentje uit de kast gekomen), dan dat dat vagina-wezen het recht verwerft om zich boven de andere, al-dan-niet vagina-wezens, te stellen en zich de gemeenschappelijke waterputten (genaamd “zwembaden”) te mogen opeisen gedurende bepaalde uren.

Amai, mijn excuses voor die volzin die er volledig over ging, maar je moet begrijpen dat het voor een alien niet eenvoudig is.

En voor mezelf is dit eveneens volstrekte onzin. Een religie is iets wat IN je hoofd moet afspelen, niet OP je hoofd. Doe daarmee wat je wil, maar eis er geen rechten door op. Één of andere godheid geeft je niet het recht om je buiten de wetten van een gemeenschap te plaatsen, laat staan daar bijzondere voorrechten mee op te eisen.

De alien heeft eens gezucht (of wat is dat wat je met kieuwen doet?) en is snel vertrokken.

Ikzelf… ik overweeg toch ernstig om een vergiet op mijn hoofd te zetten om religieuze redenen, maar het zwembad opeisen zal ik niet doen. Hoogstens mijn hoofddeksel afzetten als er een vagina-wezen met hoofddoek langskomt om spaghetti te eten.

Over onze kerk

 

 

 

 

Mensen en grenzen

Ja, wat is dat toch ? Waarom zijn mensen zo met “grenzen” bezig?

Een Europese parlementsleider stelde die vraag een paar dagen geleden, voor wie het nieuws volgt. En voor het stellen van die vraag riskeert hij een lange gevangenisstraf.  Jawel, in Europa.

Grenzen hebben hun nut, om een groep mensen met een gemeenschappelijke taal en cultuur te verenigen en hen een bestuurlijk overheid (ja, daar is dat woord weer) te geven, zodat ze zich kunnen organiseren.

Maar de meeste van onze grenzen zijn niet ontstaan door het verlangen om volkeren te verenigen. Ze zijn ontstaan door oude politieke spelletjes.

Kijk maar naar het oude, uiteindelijk ontplofte, Joegoslavië. Kijk naar Frankrijk met Bretangne en Corsica. Kijk naar Italië met Lega Nord en hun grote aanhang, kijk naar al dan niet Noord-Ierland, kijk naar Schotland.

Ik ga je niet vervelen met een lijst van regio’s die zich willen afscheiden omdat ze geen “natuurlijk” land zijn, maar er zijn er meer dan 40 in west-Europa !

En ja, kijk naar Spanje met Catalonië en Baskenland, regio’s dewelke hun eigen identiteit geweigerd wordt en waar mensen, om het vragen naar een identiteit, opgesloten worden.  Maar je had al door dat ik het daarover had, niet ?

Ook in België hebben we dit vraagstuk.  Geef toe, wij zijn geen “land”, wij zijn oorspronkelijk een bufferstaat. Wij zijn het resultaat van een politiek spelletje.

Het noorden van dit land heeft totaal geen overeenkomst met het zuiden. Niet economisch, niet cultureel, niet wat taal betreft.  Ken jij Frederic Francois ? Ga eens in Charleroi vragen wie Koen Wouters is. Probeer het eens…

Nu ja, cultuur is misschien nog iets anders, hahaha.

Wij hebben een ongelooflijk complex bestuurssysteem vanwege het feit dat we deze twee taalgroepen en culturen moeten onderbrengen onder één regering, één parlement en een rechterlijk systeem. Een systeem dat zoveel eenvoudiger kan en ons zoveel geld kost.

Zou het niet beter zijn dat we goeie buren worden in plaats van kibbelende en dure samenwonenden ? Je kan heel goeie relaties met je buur hebben, handel drijven, gemeenschappelijke projecten uitvoeren, enzovoort, maar je hoeft de koelkast niet te delen.

Dat lukt ons toch ook met Duitsland, Nederland en Frankrijk ?

Oeps, Luxemburg vergeten, sorry groothertog Hendrik !

Heeft dit nu iets met gemeentepolitiek te maken, vraag je je af…

Jazeker ! We denken teveel over die straat en die deelgemeente, en we vergeten dat we deel uitmaken van een veel groter geheel.

Ik woon in Kiezegem (voila, een tip van de sluier), maar eigenlijk is dat Meensel-Kiezegem.  Geen fusiegemeente, maar al samen van voor het ontstaan van België.  Maar wel deel van de gemeente Tielt-Winge, die op zijn beurt deel uitmaakt van Vlaams-Brabant.

En Ja, dat is deel van Vlaanderen. En Vlaanderen is deel van België, spijtig genoeg (en daar geef ik dan ook een deeltje van mijn politieke visie weg). En België is deel van de Europese unie, welke geografisch deel is van het Europese continent.

En dat is dan weer een klein deeltje van de planeet “aarde” (plus opgeëiste stukjes van de maan).

En ik kan nog een heel stuk verder gaan. Punt is : we zien onszelf dikwijls te belangrjk en vooral te geisoleerd. Mijn straat in Kiezegem is belangrijk en ikzelf en mijn buren willen goed bestuurd worden op gemeentelijk vlak, maar we mogen niet vergeten dat we deel uitmaken van een veel en veel groter geheel. En de organisatie, staatkundig van dat grote geheel laat veel te wensen over.

Mogen we dan niet denken over herorganisatie van België, Europa, mag dat op gemeentelijk vlak niet aan bod komen ? Wij maken daar ook deel van uit! Of moeten wij onze mond houden en enkel spreken over welk verkeersbord op kruispunt xyz komt ? (waar uiteraard iemand over moet nadenken, maar er vooral niet teveel lawaai over moet maken, enkel goed nadenken).

meningen en meningen

Bijna is het zover, 14 oktober komt heel dichtbij.

En dan is er weer het “feest van de democratie”. De dag dat iedereen van mening mag verschillen en de schaakstukken verzetten.

Dat is een goede zaak, want er zijn veel plaatsen op deze planeet waar men niet van mening kan en mag verschillen, en andere plaatsen waar het wel kan, maar dan met risico op gevangenisstraf of erger. Laten we het noorden van het Koreaanse schiereiland, de wijde omgeving van de Bosporus of de meest noord-oostelijke provincie van Spanje maar even niet vermelden tussen de talloze voorbeelden.

Maar in Vlaanderen kan het dus wel, en dat is een groter geluk dan je je kan inbeelden.

Dus het werkt als volgt : jij zegt jouw mening (bijvoorbeeld : leve de koning, vive la belgique, eenheid maakt macht) en vervolgens zeg ik de mijne (bijvoorbeeld : laten we in dit land als vrienden uit mekaar gaan, en daarna nog samenwerken).

Mooi, elk onze (tegengestelde) mening. En nu laten we die mening aan de kiezer weten en die beslist welke richting hij uitwil.

Werkt het zo ? Spijtig genoeg merk ik heel dikwijls dat het zo niet werkt. Ik zeg mijn mening en jij begint die mening af te kraken, en nog meer zelfs, jij begint mijn persoon af te kraken. En met die argumenten ga je naar de kiezer. Hij moet dus kiezen uit negatieve argumenten.

Liefste politici, praat eens over jezelf en over je eigen partij. Ik zal dat ook doen over de mijne, en laat de kiezer beslissen over positieve argumenten. En als mijn hond al eens op jouw stoep gekakt heeft (ik ruim dat trouwens altijd op), ga dan niet aan honderd buren en vrienden vertellen dat ik daarom een slecht politicus of persoon ben.

We moeten na 14 oktober nog samenleven, en vooral met de kiezer ! (en met mijn hond ook)

Straatbeeld en landschap

Jazeker, 14 oktober is dichtbij, en bij de politici raken de zenuwen stilaan gespannen als pianosnaren.

Bij mijn hond ook, maar toegegeven, die zijn zenuwen zijn altijd gespannen.

Bij de vogels, paarden en konijnen in onze streek niet, zij zijn slimmer.

Wat me vooral opvalt in onze gemeente Tielt-Winge (en ook in andere gemeenten) is de enorme wildgroei aan fotografisch plaatmateriaal.

Toegegeven, mijn kop hangt daar ook ergens een paar keer tussen, maar ik durf toch te zeggen : in bescheiden hoeveelheid. Een mens moet kunnen zien dat ik besta, maar waarom iemand op mij zou stemmen vanwege de foto van mijn kop, dat gaat mijn petje te boven. Ik heb dingen te zeggen, ik heb ideeën, denkpatronen, maar of ik een beter bestuurder zou zijn als mijn kop jouw aanstaat, daar twijfel ik aan.

En wat me vooral opvalt is dat één bepaalde partij in onze gemeente onevenredig veel koppen uithangt (ik ga die partij niet noemen maar het valt wel op).

Met als redenering : hoe meer koppen ik toon, des te meer stemmen ik krijg. Ik hoop voor de burgers van Tielt-Winge dat ze niet in zo’n eenvoudige val trappen.

Ik, indien ik een onbesliste kiezer zou zijn (dat ben ik dus uiteraard niet) dan zou ik dat heel opdringerig beginnen te vinden. Ik zal mijn eigen mening wel vormen zonder zo’n oerwoud aan koppen.

En kijk eens nader naar de borden en posters van die welbepaalde partij : het zijn er niet alleen massaal veel, maar ook van zeer hoge kwaliteit. Ik ken wel iets van die reproductie-business (eigenlijk ben ik micro-elektronicus van beroep, dus iets heel anders, maar een persoon zeer nauw naast mij weet er dus heel veel van).

En dus kan ik het wel een beetje beoordelen. Die massale hoeveelheid publiciteit van hoge kwaliteit, dat kost TONNEN van geld. En waarom ? Om twee weken je kop te kunnen laten zien en achteraf het geld terug te verdienen?

Ik hoor het in mijn omgeving, in mijn straat, volkse meningen als “jaja, daar hebben ze wél geld voor”.

Kleine denkfout natuurlijk, want dat geld komt van die bepaalde partijkas en niet van de gemeente, maar dat is wel de indruk die de politicus aan de burger geeft : al die opdringerige koppen, landschapsbederf wat hebben wij daaraan? Hadden we niet beter dat geld in kankeronderzoek (bijvoorbeeld) gestoken en een grote geschreven en geargumenteerde campagne gevoerd, gedrukt in de bus of op internet ?

In plaats van met koppen te gooien op plaatjes en houten paaltjes ?

Ik hoop dat Tielt-Winge burgers heeft met gezond verstand. Ik ben er eigenlijk van overtuigd.

Morgen meer. Misschien dan iets meer over mezelf en mijn partij.

Veertien oktober

Het straatbeeld en de brievenbussen overstromen…

Het is tijd dat het 14 oktober wordt. Misschien kunnen we dan een groot vreugdevuur houden met al die affiches en panelen ?

Tijd dat ik het heel even over mezelf heb.  Ik ben Jan Lemmens en sta op plaats 5 van de Tielt-Wingse N-VA lijst.  Chemicus, IT-ontwikkelaar en al heel wat jaren ontwerper in de micro-elektronica (denk maar aan het groene plaatje aan de binnenkant van je gsm).

Je vindt me onder andere op Facebook terug als “Jan Lemmert”. Electoraal wat ongelukkig, maar het is een samentrekking van Jan Lemmens en Tinne Mertens, mij partner en dame met een sterke eigen mening (en als fotografe met een zeer scherp oog). Je vindt haar trouwens ook terug op plaats 15 van onze lijst.

Waarom politiek ? Ik lees al heel veel jaren wat men schrijft, op sociale media, in de pers, in commentaren, en ik luister naar de uitspraken die men maakt in mijn omgeving. En je hoort voortdurend uitspraken als “ze moesten dat verbieden”, “het zijn allemaal zakkenvullers”, “zouden ze daar nu niet beter geld insteken?”, “dat is toch schandalig!”,“waarom maken de ministers daar geen wet over?” (terwijl men dan gemakshalve vergeet dat ministers geen wetten maken).

Zoveel mensen roepen. En blijven vervolgens langs de kantlijn staan. Waarom politiek? Daarom dus.

Waarom N-VA ? Ik volg al jaren de nationale politiek, lees er heel wat over, en er is geen enkele partij waar ik 100% akkoord mee ben. Maar er is er ook geen enkele waar ik 0% akkoord mee ben.

Maar bij N-VA ligt het percentage toch wel hoog.

Het werk dat Theo Francken doen is niet altijd even populair, maar het is uiterst noodzakelijk om onze welvaart en onze maatschappij in stand te houden, maar vooral om in het algemeen het begrip “rechtvaardigheid” recht te houden. Men beseft niet wat voor gigantische criminele bedragen er circuleren in de mensensmokkel. Theo werkt keihard en met een sterk rechtvaardigheidsgevoel, en het is dan nog een lieve man ook.

En je moet het maar kunnen, zoveel kritiek en haat incasseren.

En dan, Ben Weyts heeft helemaal mijn hart gewonnen. Je had al door, beste lezer, dat ik een dierenliefhebber ben, en er is nog nooit een minister van dierenwelzijn geweest die zoveel initiatief nam en doelen bereikte. Neem nu maar zijn acties op het gebied van overdoofd slachten. In mijn ogen mag er in heel het universum geen godsdienst bestaan die het leed van levende wezens noodzakelijk en wenselijk vindt. Als je dan toch een goedsdienst wil hebben dan doe je dat met liefde, en niet met leed.

En voor wie nieuwsgierig is, zoek de vorige minister van dierenwelzijn eens op (dat was nog federaal). Als je die kan vinden, dan ben je een straffe, zoveel heeft die gedaan!

Maar ik ga hier geen brede politieke uiteenzettingen doen, en zeker niet de gedetailleerde en soms technisch moeilijke materie van gemeentepolitiek.

Het centrale feit is dat ik me wil inzetten voor deze gemeente, zeker wanneer het iets met kennis, wetenschap, onderwijs en cultuur te maken heeft.

Deze blogjes geven een (beperkt) beeld van mezelf. Op 14 oktober aan u, beste lezer, om daar een oordeel over te vellen.